AΥTOI ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οταν το 1968 ο υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον ανακοίνωσε ότι όρισε ως υποψήφιο αντιπρόεδρό του τον ελληνοαμερικανό κυβερνήτη του Μέριλαντ, Σπύρο Αγκνιου, η «Ουάσιγκτον Πόστ» έγραψε στην πρώτη της σελίδα ότι «αυτός ήταν ο πιο εκκεντρικός πολιτικός διορισμός από τότε που ο ρωμαίος αυτοκράτορας Καλιγούλας ονόμασε το άλογό του σύμβουλό του».
Τότε, ο αμερικανικός τύπος αγνοούσε το γεγονός ότι ο «εκκεντρικός» αυτός διορισμός ήταν μέρος μια μεγάλης διαπλοκής, που είχε ως πρωταγωνιστή τον επίσης ελληνοαμερικανό μεγιστάνα Τομ Πάπας.
Ο Νίξον, με την απόφασή του εκείνη, ξεπλήρωσε οφειλόμενα γραμμάτια προς τον Τομ Πάπας, ο οποίος είχε τόση ισχύ, που ήταν σε θέση να διορίζει τον αντιπρόεδρο μιας υπερδύναμης. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η δύναμη του Τομ Πάπας στην Ελλάδα, όπου, με εξαίρεση την περίοδο της Ενωσης Κέντρου, επηρέαζε σε σημαντικό βαθμό τις αποφάσεις όλων των κυβερνήσεων, από το 1960 έως το 1980.
Ο Τομ Πάπας αντλούσε τη δύναμή του από τη δεινή ικανότητα που είχε να διαπλέκει τα οικονομικά με τα πολιτικά συμφέροντα και να αξιοποιεί στο έπακρο τις διασυνδέσεις που είχε με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 1950. Κατά δική του ομολογία, σε συνέντευξη στον Φρέντι Γερμανό, υπήρξε συνεργάτης της CIA και ήταν «πολύ περήφανος» γι' αυτό. «Εργάστηκα για την CIA κάθε φορά που μου ζητήθηκε η βοήθειά μου», είπε.
Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στο Κογκρέσο, κατά τη διάρκεια της διερεύνησης του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, η οικογένεια Πάπας είχε τρεις φιλανθρωπικές οργανώσεις, απαλλαγμένες από την καταβολή φόρων. Αυτά τα τραστ χρησιμοποιούνταν ως κανάλια για τις χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων της CIA στο εξωτερικό.
Από την εποχή του Αϊκ
Ο Τομ Πάπας είχε προσωπική σχέση με τον στρατηγό Αϊζενχάουερ και ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησής του, στις προεδρικές εκλογές του 1952. Ηταν τότε που γνωρίστηκε με τον Νίξον, ο οποίος ήταν αντιπρόεδρος του Αϊζενχάουερ. Ο Πάπας ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησης του Νίξον, στις εκλογές του 1960, όταν ο τελευταίος διεκδίκησε τις εκλογές με αντίπαλο τον Τζον Κένεντι.
Οταν έχασε τις εκλογές, ο Νίξον αποχώρησε από την πολιτική και ο Τομ Πάπας ήρθε στην Ελλάδα και δημιούργησε την οικονομική αυτοκρατορία του. Ο Τομ Πάπας συνήψε συμβάσεις με την τότε κυβέρνηση Καραμανλή, για επενδύσεις 125 εκατομμυρίων δολαρίων σε διάφορους τομείς και κυρίως τη διύλιση πετρελαίου. Ιδρυσε την ESSO-PAPAS και εξασφάλισε τη σχεδόν αποκλειστική εκμετάλλευση της εσωτερικής αγοράς καυσίμων.
Η Ενωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου θεωρούσε τις συμβάσεις αυτές αποικιακές και όταν κέρδισε τις εκλογές, επέβαλε στον Πάπας την επαναδιαπραγμάτευσή τους. Ο Πάπας αντέδρασε έντονα και πίεζε την ελληνική κυβέρνηση, μέσω των διασυνδέσεων που είχε με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, να σταματήσει τις «σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις» στην ελληνική οικονομία.
Τελικά, το φθινόπωρο του 1964, η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου υποχρέωσε τον Τομ Πάπας να υπογράψει νέα βελτιωτική υπέρ του Δημοσίου σύμβαση με την ΕΣΣΟ - PAPAS. Τη νέα συμφωνία υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού Αντρέας Παπανδρέου.
Ο Τομ Πάπας κήρυξε ανελέητο πόλεμο κατά του Παπανδρέου. Τελικά, συνέπραξε με τους αντιπάλους του στην Ενωση Κέντρου και συνέδραμε στην ανατροπή της κυβέρνησής του, κατά την αποστασία του 1965.
Η νέα χρυσή εποχή του Πάπας στην Ελλάδα άρχισε με την κατάληψη της εξουσίας από τη χούντα. Τον Ιούνιο του 1967, δύο μήνες μετά την επιβολή της δικτατορίας, ο Νίξον επισκέφθηκε την Ελλάδα ως ιδιώτης. Ο Τομ Πάπας ήταν στο αεροδρόμιο, στην υποδοχή της πρώτης ξένης προσωπικότητας που επισκεπτόταν τη χώρα, μετά το πραξικόπημα.
Η επίσκεψη του Νίξον στην Ελλάδα, ο οποίος επανήλθε στην πολιτική και διεκδικούσε τις εκλογές ως υποψήφιος πρόεδρος στις εκλογές του 1968, αποτέλεσε την απαρχή μιας στενής σχέσης συνεργασίας μεταξύ Νίξον και χούντας, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας. Μέρος αυτής της συνεργασίας ήταν και η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον από την ελληνική χούντα.
Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο αυτοεξόριστος στην Ουάσιγκτον έλληνας δημοσιογράφος, Ηλίας Π. Δημητρακόπουλος, η χούντα διοχέτευσε στο ταμείο της εκστρατείας του Νίξον 549.000 δολάρια σε μετρητά. Το ποσό αυτό προερχόταν από τα κονδύλια που η CIA διοχέτευσε στην ελληνική ΚΥΠ, για την αντικομμουνιστική της εκστρατεία. Η χρηματοδότηση γινόταν με εντολή του Παπαδόπουλου, μέσω του διοικητή της ΚΥΠ Μιχάλη Ρουφογάλη.
Με απλά λόγια, μέρος των χρημάτων που διέθετε η CIA στην ελληνική ΚΥΠ ξεπλένονταν μέσω του Τομ Πάπας, επέστρεφαν στην Αμερική και κατέληγαν στα ταμεία της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον. Καταθέτοντας σε κλειστή συνεδρία επιτροπής του Κογκρέσου, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Χένρι Τάσκα, ανέφερε «οφ δι ρέκορντ», ότι το 1968 ο Τομ Πάπας ενήργησε ως κανάλι για τη μεταφορά κονδυλίων, από την ελληνική κυβέρνηση για την καμπάνια του Νίξον.
Οπως στον υπόκοσμο
Οταν ο Νίξον κέρδισε τις εκλογές και ανέλαβε τα καθήκοντά του, άρχισε να ξεπληρώνει τα γραμμάτιά του προς τον Πάπας και τη χούντα. Τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ συνέπεσαν με τις εξαρτήσεις του Νίξον και τα οικονομικά συμφέροντα του Τομ Πάπας. Η συναλλαγή γινόταν με όρους και πρακτικές που δεν διέφεραν σε τίποτα από αυτές που μεταχειρίζεται ο υπόκοσμος. Το καθεστώς Παπαδόπουλου αγόραζε από τον Νίξον επιρροή και πλήρωνε με χρήματα της CIA, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας.
Ο Πάπας επέλεξε και πρότεινε στον Νίξον τον Χένρι Τάσκα ως νέο πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά την παραίτηση του Φίλιπ Τάλμποτ, τον Ιανουάριο του 1968. Η παραίτηση του Τάλμποτ αποδίδεται σε σύγκρουση που είχε με τον Τομ Πάπας.
Ο Τάσκα εμφανίστηκε στην Αθήνα ως «ο άνθρωπος του προέδρου». Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν ο άνθρωπος του Τομ Πάπας. Δεχόταν τον Πάπας στο γραφείο του, στην Αθήνα, τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα. Ο Τομ Πάπας έγινε, μέσω του πρέσβη, η γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ Αθηνών και Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εξαργύρωνε τη σχέση του αυτή με ελκυστικές συμβάσεις με το Δημόσιο.
«Αντάλλαγμα» η Κόκα-Κόλα
Από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά «επιτεύγματά» του ήταν η εξασφάλιση άδειας για τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης της Κόκα-Κόλα στην Ελλάδα. Η αμερικανική πολυεθνική προσπαθούσε για μια δεκαετία να μπει στην ελληνική αγορά, χωρίς αποτέλεσμα, λόγω της φοβίας που υπήρχε ότι θα ανταγωνιζόταν τα ελληνικά προϊόντα.
Στις οικονομικές του συναλλαγές με το καθεστώς, ο Τομ Πάπας διασύνδεσε και τον αδελφό του Νίξον, Ντόναλντ, ο οποίος συμμετείχε μαζί με τον Πάπας στην επιχείρηση «Marriot de Montis Α.Ε.», η οποία παρασκεύαζε τρόφιμα για τις αεροπορικές εταιρείες.
Ανθρωπος του Τομ Πάπας εθεωρείτο και ο πρωθυπουργός του καθεστώτος Ιωαννίδη, Α. Ανδρουτσόπουλος. Οι εξουσίες του, ωστόσο, ήταν περιορισμένες και «κυβερνούσε» στη σκιά του Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν απρόσιτος και είχε τη φήμη του «αδιάφθορου». Αυτός θεωρείται ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Πάπας επεδίωκε με επιμονή, με τη συνδρομή του Τάσκα, να πείσει την Ουάσιγκτον για το σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Καραμανλή («Κ.Ε.», 22.7.01)
Τα σχέδια του Πάπας παρέμειναν ανεκπλήρωτα μέχρι το καλοκαίρι του 1974, διότι ανατρέπονταν από τον Κίσινγκερ, ο οποίος είχε άλλα σχέδια για τον Ιωαννίδη...
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Οι περισσότεροι έχετε ακουστά την ιστορία για την Coco-Cola, που κάποτε περιείχε σημαντική δόση κοκαΐνης μέχρι που αφαιρέθηκε από τη συνταγή το 1903. Όμως, λιγότερο γνωστή είναι η ιστορία για το πώς η Coca-Cola προέρχεται από ένα αλκοολούχο ποτό με βάση την κοκαΐνη και το κρασί, το Μπορντό για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, ένας συνδυασμός που έγινε για ένα τοξικό ποτό, γνωστό ως Coca Wine. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όλοι το έπιναν αυτό το πράγμα. Ακόμα και ο Πάπας "φτιαχνόταν" απ' αυτό το κοκτέιλ αλκοολούχου ποτού με ναρκωτικό.
Η Coca Wine αναπτύχθηκε πρώτη φορά το 1863 από τον Κορσικανό επιχειρηματία Angelo Mariani. Το εμπορικό σήμα του "Vin Mariani", που αποτελούνταν από περουβιανά φύλλα κοκαΐνης και το κρασί Μπορντό, έγινε επιτυχία μέσα σε μια νύχτα.
Οι διαφήμιση στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ υποστήριζαν ότι το τονωτικό "θεράπευε την μελαγχολία... αποκαθιστούσε την υγεία, τη δύναμη, την ενέργεια και τη ζωτικότητα".
Πράγματι, όταν το αλκοόλ ενωθεί με την κοκαΐνη, σχηματίζουν μία χημική ουσία η οποία παράγει ένα πιο ισχυρό και μεγαλύτερης διάρκειας αίσθημα ευφορίας απ' όσο μπορεί να προκαλέσει η κοκαΐνη από μόνη της.
Το Vin Mariani ήταν ένα από τα αγαπημένα ποτά των διάσημων της εποχής όπως ο Τόμας Έντισον, ο Ιούλιος Βερν, η Σαρά Μπερνάρ, ο Οδυσσεύς Γκραντ αλλά και της βασίλισσας Βικτωρίας. Ο πάπας Λέων ΙΓ' ενέκρινε προσωπικά το κρασί, δάνεισε το πρόσωπό του σε μια διαφημιστική καμπάνια της μάρκας και το τίμησε με το χρυσό μετάλλιο του Βατικανού.
Σε μια εκστρατεία μάρκετινγκ, το Vin Mariani έδειξε τους αξιοσημείωτους πελάτες του και δημοσίευσε δερματόδετα φυλλάδια με φωτογραφίες και αποσπάσματα των προσωπικοτήτων που ήταν φανατικοί του ποτού.
Έτσι, ενώ η κοινωνία "φτιαχνόταν" με το Coca Wine του Mariani, η αγορά αυξήθηκε και άρχισαν να εμφανίζονται μιμητές.
Στα 1880, στην Τζόρτζια των ΗΠΑ, ο φαρμακοποιός John Pemberton ανέπτυξε ένα δημοφιλές ποτό με βάση την έκδοση του Mariani, που ονόμασε Pemberton’s French Wine Coca. Όταν η πολιτεία του πέρασε τις νομοθεσίες περί Ποτοαπαγόρευσης το 1886, ο Pemberton έψαξε να βρει μια μη-αλκοολούχα εκδοχή του ποτού και θα αντικαθιστούσε το κρασί με σιρόπι. Το νέο ποτό το ονόμασε Coca-Cola (η κοκαΐνη παρέμεινε το κύριο συστατικό του νέου ποτού για σχεδόν δύο δεκαετίες ακόμη).
Παρά την απαγόρευση του αλκοόλ στην Ατλάντα, το French Wine Coca συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του Pemberton το 1888, ξεπερνώντας και τη μη αλκοολούχα έκδοση του, την Coca-Cola. Ο Pemberton, που ήταν εξαρτημένος από τη μορφίνη μετά από έναν τραυματισμό στον Αμερικάνικο Εμφύλιο, έβγαλε στην αγορά το French Wine Coca για την ανώτερη τάξη των διανοουμένων, όπως οι επιστήμονες, οι μελετητές, οι δικηγόροι και οι γιατροί. Το ονόμασε "ένα υπέροχο ενδυναμωτικό μέσο των γεννητικών οργάνων", έχοντας προσθέσει συστατικά που έλειπαν από το Vin Mariani, όπως η δαμιάνα, ένα φημισμένο βότανο για την θεραπεία της ανικανότητας, καθώς και μια πηγή καφεΐνης. Και τα δύο αργότερα συμπεριλήφθηκαν στην Coca-Cola.
Καθώς ο αυξανόμενος φόβος για την κατάχρηση ναρκωτικών έκανε τα ποτά με βάση την κοκαΐνη λιγότερο δημοφιλή, οι διάδοχοί του Pemberton αφαίρεσαν προληπτικά την κοκαΐνη από το ποτό (τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του) το 1903, 11 χρόνια πριν απαγορευτεί επίσημα το ναρκωτικό το 1914, αναγκάζοντας το Vin Mariani και άλλα Coca Wine να ξεμείνουν από δουλειά. Εν τω μεταξύ, η Coca-Cola γινόταν το αγαπημένο ποτό της Αμερικής και αργότερα όλου του κόσμου.
Παρά τις ιστορικές μαρτυρίες, η Coca-Cola Company αρνείται επίσημα την παρουσία κοκαΐνης σε κάποιο από τα προϊόντα της, είτε τώρα ή στο παρελθόν.
Πηγή: 3otiko
Ο Νίξον, με την απόφασή του εκείνη, ξεπλήρωσε οφειλόμενα γραμμάτια προς τον Τομ Πάπας, ο οποίος είχε τόση ισχύ, που ήταν σε θέση να διορίζει τον αντιπρόεδρο μιας υπερδύναμης. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η δύναμη του Τομ Πάπας στην Ελλάδα, όπου, με εξαίρεση την περίοδο της Ενωσης Κέντρου, επηρέαζε σε σημαντικό βαθμό τις αποφάσεις όλων των κυβερνήσεων, από το 1960 έως το 1980.
Ο Τομ Πάπας αντλούσε τη δύναμή του από τη δεινή ικανότητα που είχε να διαπλέκει τα οικονομικά με τα πολιτικά συμφέροντα και να αξιοποιεί στο έπακρο τις διασυνδέσεις που είχε με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 1950. Κατά δική του ομολογία, σε συνέντευξη στον Φρέντι Γερμανό, υπήρξε συνεργάτης της CIA και ήταν «πολύ περήφανος» γι' αυτό. «Εργάστηκα για την CIA κάθε φορά που μου ζητήθηκε η βοήθειά μου», είπε.
Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στο Κογκρέσο, κατά τη διάρκεια της διερεύνησης του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, η οικογένεια Πάπας είχε τρεις φιλανθρωπικές οργανώσεις, απαλλαγμένες από την καταβολή φόρων. Αυτά τα τραστ χρησιμοποιούνταν ως κανάλια για τις χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων της CIA στο εξωτερικό.
Από την εποχή του Αϊκ
Ο Τομ Πάπας είχε προσωπική σχέση με τον στρατηγό Αϊζενχάουερ και ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησής του, στις προεδρικές εκλογές του 1952. Ηταν τότε που γνωρίστηκε με τον Νίξον, ο οποίος ήταν αντιπρόεδρος του Αϊζενχάουερ. Ο Πάπας ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησης του Νίξον, στις εκλογές του 1960, όταν ο τελευταίος διεκδίκησε τις εκλογές με αντίπαλο τον Τζον Κένεντι.
Οταν έχασε τις εκλογές, ο Νίξον αποχώρησε από την πολιτική και ο Τομ Πάπας ήρθε στην Ελλάδα και δημιούργησε την οικονομική αυτοκρατορία του. Ο Τομ Πάπας συνήψε συμβάσεις με την τότε κυβέρνηση Καραμανλή, για επενδύσεις 125 εκατομμυρίων δολαρίων σε διάφορους τομείς και κυρίως τη διύλιση πετρελαίου. Ιδρυσε την ESSO-PAPAS και εξασφάλισε τη σχεδόν αποκλειστική εκμετάλλευση της εσωτερικής αγοράς καυσίμων.
Η Ενωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου θεωρούσε τις συμβάσεις αυτές αποικιακές και όταν κέρδισε τις εκλογές, επέβαλε στον Πάπας την επαναδιαπραγμάτευσή τους. Ο Πάπας αντέδρασε έντονα και πίεζε την ελληνική κυβέρνηση, μέσω των διασυνδέσεων που είχε με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, να σταματήσει τις «σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις» στην ελληνική οικονομία.
Τελικά, το φθινόπωρο του 1964, η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου υποχρέωσε τον Τομ Πάπας να υπογράψει νέα βελτιωτική υπέρ του Δημοσίου σύμβαση με την ΕΣΣΟ - PAPAS. Τη νέα συμφωνία υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού Αντρέας Παπανδρέου.
Ο Τομ Πάπας κήρυξε ανελέητο πόλεμο κατά του Παπανδρέου. Τελικά, συνέπραξε με τους αντιπάλους του στην Ενωση Κέντρου και συνέδραμε στην ανατροπή της κυβέρνησής του, κατά την αποστασία του 1965.
Η νέα χρυσή εποχή του Πάπας στην Ελλάδα άρχισε με την κατάληψη της εξουσίας από τη χούντα. Τον Ιούνιο του 1967, δύο μήνες μετά την επιβολή της δικτατορίας, ο Νίξον επισκέφθηκε την Ελλάδα ως ιδιώτης. Ο Τομ Πάπας ήταν στο αεροδρόμιο, στην υποδοχή της πρώτης ξένης προσωπικότητας που επισκεπτόταν τη χώρα, μετά το πραξικόπημα.
Η επίσκεψη του Νίξον στην Ελλάδα, ο οποίος επανήλθε στην πολιτική και διεκδικούσε τις εκλογές ως υποψήφιος πρόεδρος στις εκλογές του 1968, αποτέλεσε την απαρχή μιας στενής σχέσης συνεργασίας μεταξύ Νίξον και χούντας, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας. Μέρος αυτής της συνεργασίας ήταν και η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον από την ελληνική χούντα.
Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο αυτοεξόριστος στην Ουάσιγκτον έλληνας δημοσιογράφος, Ηλίας Π. Δημητρακόπουλος, η χούντα διοχέτευσε στο ταμείο της εκστρατείας του Νίξον 549.000 δολάρια σε μετρητά. Το ποσό αυτό προερχόταν από τα κονδύλια που η CIA διοχέτευσε στην ελληνική ΚΥΠ, για την αντικομμουνιστική της εκστρατεία. Η χρηματοδότηση γινόταν με εντολή του Παπαδόπουλου, μέσω του διοικητή της ΚΥΠ Μιχάλη Ρουφογάλη.
Με απλά λόγια, μέρος των χρημάτων που διέθετε η CIA στην ελληνική ΚΥΠ ξεπλένονταν μέσω του Τομ Πάπας, επέστρεφαν στην Αμερική και κατέληγαν στα ταμεία της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον. Καταθέτοντας σε κλειστή συνεδρία επιτροπής του Κογκρέσου, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Χένρι Τάσκα, ανέφερε «οφ δι ρέκορντ», ότι το 1968 ο Τομ Πάπας ενήργησε ως κανάλι για τη μεταφορά κονδυλίων, από την ελληνική κυβέρνηση για την καμπάνια του Νίξον.
Οπως στον υπόκοσμο
Οταν ο Νίξον κέρδισε τις εκλογές και ανέλαβε τα καθήκοντά του, άρχισε να ξεπληρώνει τα γραμμάτιά του προς τον Πάπας και τη χούντα. Τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ συνέπεσαν με τις εξαρτήσεις του Νίξον και τα οικονομικά συμφέροντα του Τομ Πάπας. Η συναλλαγή γινόταν με όρους και πρακτικές που δεν διέφεραν σε τίποτα από αυτές που μεταχειρίζεται ο υπόκοσμος. Το καθεστώς Παπαδόπουλου αγόραζε από τον Νίξον επιρροή και πλήρωνε με χρήματα της CIA, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας.
Ο Πάπας επέλεξε και πρότεινε στον Νίξον τον Χένρι Τάσκα ως νέο πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά την παραίτηση του Φίλιπ Τάλμποτ, τον Ιανουάριο του 1968. Η παραίτηση του Τάλμποτ αποδίδεται σε σύγκρουση που είχε με τον Τομ Πάπας.
Ο Τάσκα εμφανίστηκε στην Αθήνα ως «ο άνθρωπος του προέδρου». Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν ο άνθρωπος του Τομ Πάπας. Δεχόταν τον Πάπας στο γραφείο του, στην Αθήνα, τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα. Ο Τομ Πάπας έγινε, μέσω του πρέσβη, η γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ Αθηνών και Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εξαργύρωνε τη σχέση του αυτή με ελκυστικές συμβάσεις με το Δημόσιο.
«Αντάλλαγμα» η Κόκα-Κόλα
Από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά «επιτεύγματά» του ήταν η εξασφάλιση άδειας για τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης της Κόκα-Κόλα στην Ελλάδα. Η αμερικανική πολυεθνική προσπαθούσε για μια δεκαετία να μπει στην ελληνική αγορά, χωρίς αποτέλεσμα, λόγω της φοβίας που υπήρχε ότι θα ανταγωνιζόταν τα ελληνικά προϊόντα.
Στις οικονομικές του συναλλαγές με το καθεστώς, ο Τομ Πάπας διασύνδεσε και τον αδελφό του Νίξον, Ντόναλντ, ο οποίος συμμετείχε μαζί με τον Πάπας στην επιχείρηση «Marriot de Montis Α.Ε.», η οποία παρασκεύαζε τρόφιμα για τις αεροπορικές εταιρείες.
Ανθρωπος του Τομ Πάπας εθεωρείτο και ο πρωθυπουργός του καθεστώτος Ιωαννίδη, Α. Ανδρουτσόπουλος. Οι εξουσίες του, ωστόσο, ήταν περιορισμένες και «κυβερνούσε» στη σκιά του Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν απρόσιτος και είχε τη φήμη του «αδιάφθορου». Αυτός θεωρείται ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Πάπας επεδίωκε με επιμονή, με τη συνδρομή του Τάσκα, να πείσει την Ουάσιγκτον για το σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Καραμανλή («Κ.Ε.», 22.7.01)
Τα σχέδια του Πάπας παρέμειναν ανεκπλήρωτα μέχρι το καλοκαίρι του 1974, διότι ανατρέπονταν από τον Κίσινγκερ, ο οποίος είχε άλλα σχέδια για τον Ιωαννίδη...
Οι περισσότεροι έχετε ακουστά την ιστορία για την Coco-Cola, που κάποτε περιείχε σημαντική δόση κοκαΐνης μέχρι που αφαιρέθηκε από τη συνταγή το 1903. Όμως, λιγότερο γνωστή είναι η ιστορία για το πώς η Coca-Cola προέρχεται από ένα αλκοολούχο ποτό με βάση την κοκαΐνη και το κρασί, το Μπορντό για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, ένας συνδυασμός που έγινε για ένα τοξικό ποτό, γνωστό ως Coca Wine. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όλοι το έπιναν αυτό το πράγμα. Ακόμα και ο Πάπας "φτιαχνόταν" απ' αυτό το κοκτέιλ αλκοολούχου ποτού με ναρκωτικό.
Η Coca Wine αναπτύχθηκε πρώτη φορά το 1863 από τον Κορσικανό επιχειρηματία Angelo Mariani. Το εμπορικό σήμα του "Vin Mariani", που αποτελούνταν από περουβιανά φύλλα κοκαΐνης και το κρασί Μπορντό, έγινε επιτυχία μέσα σε μια νύχτα.
Οι διαφήμιση στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ υποστήριζαν ότι το τονωτικό "θεράπευε την μελαγχολία... αποκαθιστούσε την υγεία, τη δύναμη, την ενέργεια και τη ζωτικότητα".
Πράγματι, όταν το αλκοόλ ενωθεί με την κοκαΐνη, σχηματίζουν μία χημική ουσία η οποία παράγει ένα πιο ισχυρό και μεγαλύτερης διάρκειας αίσθημα ευφορίας απ' όσο μπορεί να προκαλέσει η κοκαΐνη από μόνη της.
Το Vin Mariani ήταν ένα από τα αγαπημένα ποτά των διάσημων της εποχής όπως ο Τόμας Έντισον, ο Ιούλιος Βερν, η Σαρά Μπερνάρ, ο Οδυσσεύς Γκραντ αλλά και της βασίλισσας Βικτωρίας. Ο πάπας Λέων ΙΓ' ενέκρινε προσωπικά το κρασί, δάνεισε το πρόσωπό του σε μια διαφημιστική καμπάνια της μάρκας και το τίμησε με το χρυσό μετάλλιο του Βατικανού.
Σε μια εκστρατεία μάρκετινγκ, το Vin Mariani έδειξε τους αξιοσημείωτους πελάτες του και δημοσίευσε δερματόδετα φυλλάδια με φωτογραφίες και αποσπάσματα των προσωπικοτήτων που ήταν φανατικοί του ποτού.
Έτσι, ενώ η κοινωνία "φτιαχνόταν" με το Coca Wine του Mariani, η αγορά αυξήθηκε και άρχισαν να εμφανίζονται μιμητές.
Στα 1880, στην Τζόρτζια των ΗΠΑ, ο φαρμακοποιός John Pemberton ανέπτυξε ένα δημοφιλές ποτό με βάση την έκδοση του Mariani, που ονόμασε Pemberton’s French Wine Coca. Όταν η πολιτεία του πέρασε τις νομοθεσίες περί Ποτοαπαγόρευσης το 1886, ο Pemberton έψαξε να βρει μια μη-αλκοολούχα εκδοχή του ποτού και θα αντικαθιστούσε το κρασί με σιρόπι. Το νέο ποτό το ονόμασε Coca-Cola (η κοκαΐνη παρέμεινε το κύριο συστατικό του νέου ποτού για σχεδόν δύο δεκαετίες ακόμη).
Παρά την απαγόρευση του αλκοόλ στην Ατλάντα, το French Wine Coca συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του Pemberton το 1888, ξεπερνώντας και τη μη αλκοολούχα έκδοση του, την Coca-Cola. Ο Pemberton, που ήταν εξαρτημένος από τη μορφίνη μετά από έναν τραυματισμό στον Αμερικάνικο Εμφύλιο, έβγαλε στην αγορά το French Wine Coca για την ανώτερη τάξη των διανοουμένων, όπως οι επιστήμονες, οι μελετητές, οι δικηγόροι και οι γιατροί. Το ονόμασε "ένα υπέροχο ενδυναμωτικό μέσο των γεννητικών οργάνων", έχοντας προσθέσει συστατικά που έλειπαν από το Vin Mariani, όπως η δαμιάνα, ένα φημισμένο βότανο για την θεραπεία της ανικανότητας, καθώς και μια πηγή καφεΐνης. Και τα δύο αργότερα συμπεριλήφθηκαν στην Coca-Cola.
Καθώς ο αυξανόμενος φόβος για την κατάχρηση ναρκωτικών έκανε τα ποτά με βάση την κοκαΐνη λιγότερο δημοφιλή, οι διάδοχοί του Pemberton αφαίρεσαν προληπτικά την κοκαΐνη από το ποτό (τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του) το 1903, 11 χρόνια πριν απαγορευτεί επίσημα το ναρκωτικό το 1914, αναγκάζοντας το Vin Mariani και άλλα Coca Wine να ξεμείνουν από δουλειά. Εν τω μεταξύ, η Coca-Cola γινόταν το αγαπημένο ποτό της Αμερικής και αργότερα όλου του κόσμου.
Παρά τις ιστορικές μαρτυρίες, η Coca-Cola Company αρνείται επίσημα την παρουσία κοκαΐνης σε κάποιο από τα προϊόντα της, είτε τώρα ή στο παρελθόν.
Πηγή: 3otiko
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου