Ο ΤΟΜ ΠΑΠΠΑΣ Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η CIA

AΥTOI ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Οταν το 1968 ο υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον ανακοίνωσε ότι όρισε ως υποψήφιο αντιπρόεδρό του τον ελληνοαμερικανό κυβερνήτη του Μέριλαντ, Σπύρο Αγκνιου, η «Ουάσιγκτον Πόστ» έγραψε στην πρώτη της σελίδα ότι «αυτός ήταν ο πιο εκκεντρικός πολιτικός διορισμός από τότε που ο ρωμαίος αυτοκράτορας Καλιγούλας ονόμασε το άλογό του σύμβουλό του».

Τότε, ο αμερικανικός τύπος αγνοούσε το γεγονός ότι ο «εκκεντρικός» αυτός διορισμός ήταν μέρος μια μεγάλης διαπλοκής, που είχε ως πρωταγωνιστή τον επίσης ελληνοαμερικανό μεγιστάνα Τομ Πάπας.

Ο Νίξον, με την απόφασή του εκείνη, ξεπλήρωσε οφειλόμενα γραμμάτια προς τον Τομ Πάπας, ο οποίος είχε τόση ισχύ, που ήταν σε θέση να διορίζει τον αντιπρόεδρο μιας υπερδύναμης. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η δύναμη του Τομ Πάπας στην Ελλάδα, όπου, με εξαίρεση την περίοδο της Ενωσης Κέντρου, επηρέαζε σε σημαντικό βαθμό τις αποφάσεις όλων των κυβερνήσεων, από το 1960 έως το 1980.

Ο Τομ Πάπας αντλούσε τη δύναμή του από τη δεινή ικανότητα που είχε να διαπλέκει τα οικονομικά με τα πολιτικά συμφέροντα και να αξιοποιεί στο έπακρο τις διασυνδέσεις που είχε με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 1950. Κατά δική του ομολογία, σε συνέντευξη στον Φρέντι Γερμανό, υπήρξε συνεργάτης της CIA και ήταν «πολύ περήφανος» γι' αυτό. «Εργάστηκα για την CIA κάθε φορά που μου ζητήθηκε η βοήθειά μου», είπε.

Σύμφωνα με στοιχεία που κατατέθηκαν στο Κογκρέσο, κατά τη διάρκεια της διερεύνησης του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ, η οικογένεια Πάπας είχε τρεις φιλανθρωπικές οργανώσεις, απαλλαγμένες από την καταβολή φόρων. Αυτά τα τραστ χρησιμοποιούνταν ως κανάλια για τις χρηματοδοτήσεις επιχειρήσεων της CIA στο εξωτερικό.

Από την εποχή του Αϊκ
Ο Τομ Πάπας είχε προσωπική σχέση με τον στρατηγό Αϊζενχάουερ και ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησής του, στις προεδρικές εκλογές του 1952. Ηταν τότε που γνωρίστηκε με τον Νίξον, ο οποίος ήταν αντιπρόεδρος του Αϊζενχάουερ. Ο Πάπας ήταν μέλος της επιτροπής χρηματοδότησης του Νίξον, στις εκλογές του 1960, όταν ο τελευταίος διεκδίκησε τις εκλογές με αντίπαλο τον Τζον Κένεντι.

 Οταν έχασε τις εκλογές, ο Νίξον αποχώρησε από την πολιτική και ο Τομ Πάπας ήρθε στην Ελλάδα και δημιούργησε την οικονομική αυτοκρατορία του. Ο Τομ Πάπας συνήψε συμβάσεις με την τότε κυβέρνηση Καραμανλή, για επενδύσεις 125 εκατομμυρίων δολαρίων σε διάφορους τομείς και κυρίως τη διύλιση πετρελαίου. Ιδρυσε την ESSO-PAPAS και εξασφάλισε τη σχεδόν αποκλειστική εκμετάλλευση της εσωτερικής αγοράς καυσίμων.

Η Ενωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου θεωρούσε τις συμβάσεις αυτές αποικιακές και όταν κέρδισε τις εκλογές, επέβαλε στον Πάπας την επαναδιαπραγμάτευσή τους. Ο Πάπας αντέδρασε έντονα και πίεζε την ελληνική κυβέρνηση, μέσω των διασυνδέσεων που είχε με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, να σταματήσει τις «σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις» στην ελληνική οικονομία.

Τελικά, το φθινόπωρο του 1964, η κυβέρνηση της Ενωσης Κέντρου υποχρέωσε τον Τομ Πάπας να υπογράψει νέα βελτιωτική υπέρ του Δημοσίου σύμβαση με την ΕΣΣΟ - PAPAS. Τη νέα συμφωνία υπέγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού Αντρέας Παπανδρέου.

Ο Τομ Πάπας κήρυξε ανελέητο πόλεμο κατά του Παπανδρέου. Τελικά, συνέπραξε με τους αντιπάλους του στην Ενωση Κέντρου και συνέδραμε στην ανατροπή της κυβέρνησής του, κατά την αποστασία του 1965.

Η νέα χρυσή εποχή του Πάπας στην Ελλάδα άρχισε με την κατάληψη της εξουσίας από τη χούντα. Τον Ιούνιο του 1967, δύο μήνες μετά την επιβολή της δικτατορίας, ο Νίξον επισκέφθηκε την Ελλάδα ως ιδιώτης. Ο Τομ Πάπας ήταν στο αεροδρόμιο, στην υποδοχή της πρώτης ξένης προσωπικότητας που επισκεπτόταν τη χώρα, μετά το πραξικόπημα.

Η επίσκεψη του Νίξον στην Ελλάδα, ο οποίος επανήλθε στην πολιτική και διεκδικούσε τις εκλογές ως υποψήφιος πρόεδρος στις εκλογές του 1968, αποτέλεσε την απαρχή μιας στενής σχέσης συνεργασίας μεταξύ Νίξον και χούντας, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας. Μέρος αυτής της συνεργασίας ήταν και η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον από την ελληνική χούντα.

Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο, ο αυτοεξόριστος στην Ουάσιγκτον έλληνας δημοσιογράφος, Ηλίας Π. Δημητρακόπουλος, η χούντα διοχέτευσε στο ταμείο της εκστρατείας του Νίξον 549.000 δολάρια σε μετρητά. Το ποσό αυτό προερχόταν από τα κονδύλια που η CIA διοχέτευσε στην ελληνική ΚΥΠ, για την αντικομμουνιστική της εκστρατεία. Η χρηματοδότηση γινόταν με εντολή του Παπαδόπουλου, μέσω του διοικητή της ΚΥΠ Μιχάλη Ρουφογάλη.

Με απλά λόγια, μέρος των χρημάτων που διέθετε η CIA στην ελληνική ΚΥΠ ξεπλένονταν μέσω του Τομ Πάπας, επέστρεφαν στην Αμερική και κατέληγαν στα ταμεία της προεκλογικής εκστρατείας του Νίξον. Καταθέτοντας σε κλειστή συνεδρία επιτροπής του Κογκρέσου, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Χένρι Τάσκα, ανέφερε «οφ δι ρέκορντ», ότι το 1968 ο Τομ Πάπας ενήργησε ως κανάλι για τη μεταφορά κονδυλίων, από την ελληνική κυβέρνηση για την καμπάνια του Νίξον.

Οπως στον υπόκοσμο

Οταν ο Νίξον κέρδισε τις εκλογές και ανέλαβε τα καθήκοντά του, άρχισε να ξεπληρώνει τα γραμμάτιά του προς τον Πάπας και τη χούντα. Τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ συνέπεσαν με τις εξαρτήσεις του Νίξον και τα οικονομικά συμφέροντα του Τομ Πάπας. Η συναλλαγή γινόταν με όρους και πρακτικές που δεν διέφεραν σε τίποτα από αυτές που μεταχειρίζεται ο υπόκοσμος. Το καθεστώς Παπαδόπουλου αγόραζε από τον Νίξον επιρροή και πλήρωνε με χρήματα της CIA, με μεσάζοντα τον Τομ Πάπας.

Ο Πάπας επέλεξε και πρότεινε στον Νίξον τον Χένρι Τάσκα ως νέο πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, μετά την παραίτηση του Φίλιπ Τάλμποτ, τον Ιανουάριο του 1968. Η παραίτηση του Τάλμποτ αποδίδεται σε σύγκρουση που είχε με τον Τομ Πάπας.

Ο Τάσκα εμφανίστηκε στην Αθήνα ως «ο άνθρωπος του προέδρου». Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν ο άνθρωπος του Τομ Πάπας. Δεχόταν τον Πάπας στο γραφείο του, στην Αθήνα, τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα. Ο Τομ Πάπας έγινε, μέσω του πρέσβη, η γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ Αθηνών και Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εξαργύρωνε τη σχέση του αυτή με ελκυστικές συμβάσεις με το Δημόσιο.

«Αντάλλαγμα» η Κόκα-Κόλα

Από τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά «επιτεύγματά» του ήταν η εξασφάλιση άδειας για τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης της Κόκα-Κόλα στην Ελλάδα. Η αμερικανική πολυεθνική προσπαθούσε για μια δεκαετία να μπει στην ελληνική αγορά, χωρίς αποτέλεσμα, λόγω της φοβίας που υπήρχε ότι θα ανταγωνιζόταν τα ελληνικά προϊόντα.

Στις οικονομικές του συναλλαγές με το καθεστώς, ο Τομ Πάπας διασύνδεσε και τον αδελφό του Νίξον, Ντόναλντ, ο οποίος συμμετείχε μαζί με τον Πάπας στην επιχείρηση «Marriot de Montis Α.Ε.», η οποία παρασκεύαζε τρόφιμα για τις αεροπορικές εταιρείες.

Ανθρωπος του Τομ Πάπας εθεωρείτο και ο πρωθυπουργός του καθεστώτος Ιωαννίδη, Α. Ανδρουτσόπουλος. Οι εξουσίες του, ωστόσο, ήταν περιορισμένες και «κυβερνούσε» στη σκιά του Ιωαννίδη, ο οποίος ήταν απρόσιτος και είχε τη φήμη του «αδιάφθορου». Αυτός θεωρείται ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Πάπας επεδίωκε με επιμονή, με τη συνδρομή του Τάσκα, να πείσει την Ουάσιγκτον για το σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Καραμανλή («Κ.Ε.», 22.7.01)

Τα σχέδια του Πάπας παρέμειναν ανεκπλήρωτα μέχρι το καλοκαίρι του 1974, διότι ανατρέπονταν από τον Κίσινγκερ, ο οποίος είχε άλλα σχέδια για τον Ιωαννίδη...

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ    

Πώς ένα μείγμα κρασιού και κοκαΐνης έγινε η γνωστή Coca Cola 

Οι περισσότεροι έχετε ακουστά την ιστορία για την Coco-Cola, που κάποτε περιείχε σημαντική δόση κοκαΐνης μέχρι που αφαιρέθηκε από τη συνταγή το 1903. Όμως, λιγότερο γνωστή είναι η ιστορία για το πώς η Coca-Cola προέρχεται από ένα αλκοολούχο ποτό με βάση την κοκαΐνη και το κρασί, το Μπορντό για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι, ένας συνδυασμός που έγινε για ένα τοξικό ποτό, γνωστό ως Coca Wine. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όλοι το έπιναν αυτό το πράγμα. Ακόμα και ο Πάπας "φτιαχνόταν" απ' αυτό το κοκτέιλ αλκοολούχου ποτού με ναρκωτικό.

Η Coca Wine αναπτύχθηκε πρώτη φορά το 1863 από τον Κορσικανό επιχειρηματία Angelo Mariani. Το εμπορικό σήμα του "Vin Mariani", που αποτελούνταν από περουβιανά φύλλα κοκαΐνης και το κρασί Μπορντό, έγινε επιτυχία μέσα σε μια νύχτα.
 

Οι διαφήμιση στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ υποστήριζαν ότι το τονωτικό "θεράπευε την μελαγχολία... αποκαθιστούσε την υγεία, τη δύναμη, την ενέργεια και τη ζωτικότητα".

Πράγματι, όταν το αλκοόλ ενωθεί με την κοκαΐνη, σχηματίζουν μία χημική ουσία η οποία παράγει ένα πιο ισχυρό και μεγαλύτερης διάρκειας αίσθημα ευφορίας απ' όσο μπορεί να προκαλέσει η κοκαΐνη από μόνη της.

Το Vin Mariani ήταν ένα από τα αγαπημένα ποτά των διάσημων της εποχής όπως ο Τόμας Έντισον, ο Ιούλιος Βερν, η Σαρά Μπερνάρ, ο Οδυσσεύς Γκραντ αλλά και της βασίλισσας Βικτωρίας. Ο πάπας Λέων ΙΓ' ενέκρινε προσωπικά το κρασί, δάνεισε το πρόσωπό του σε μια διαφημιστική καμπάνια της μάρκας και το τίμησε με το χρυσό μετάλλιο του Βατικανού.
 

Σε μια εκστρατεία μάρκετινγκ, το Vin Mariani έδειξε τους αξιοσημείωτους πελάτες του και δημοσίευσε δερματόδετα φυλλάδια με φωτογραφίες και αποσπάσματα των προσωπικοτήτων που ήταν φανατικοί του ποτού.
 

Έτσι, ενώ η κοινωνία "φτιαχνόταν" με το Coca Wine του Mariani, η αγορά αυξήθηκε και άρχισαν να εμφανίζονται μιμητές.
 

Στα 1880, στην Τζόρτζια των ΗΠΑ, ο φαρμακοποιός John Pemberton ανέπτυξε ένα δημοφιλές ποτό με βάση την έκδοση του Mariani, που ονόμασε Pemberton’s French Wine Coca. Όταν η πολιτεία του πέρασε τις νομοθεσίες περί Ποτοαπαγόρευσης το 1886, ο Pemberton έψαξε να βρει μια μη-αλκοολούχα εκδοχή του ποτού και θα αντικαθιστούσε το κρασί με σιρόπι. Το νέο ποτό το ονόμασε Coca-Cola (η κοκαΐνη παρέμεινε το κύριο συστατικό του νέου ποτού για σχεδόν δύο δεκαετίες ακόμη).
 

Παρά την απαγόρευση του αλκοόλ στην Ατλάντα, το French Wine Coca συνεχίστηκε μέχρι το θάνατό του Pemberton το 1888, ξεπερνώντας και τη μη αλκοολούχα έκδοση του, την Coca-Cola. Ο Pemberton, που ήταν εξαρτημένος από τη μορφίνη μετά από έναν τραυματισμό στον Αμερικάνικο Εμφύλιο, έβγαλε στην αγορά το French Wine Coca για την ανώτερη τάξη των διανοουμένων, όπως οι επιστήμονες, οι μελετητές, οι δικηγόροι και οι γιατροί. Το ονόμασε "ένα υπέροχο ενδυναμωτικό μέσο των γεννητικών οργάνων", έχοντας προσθέσει συστατικά που έλειπαν από το Vin Mariani, όπως η δαμιάνα, ένα φημισμένο βότανο για την θεραπεία της ανικανότητας, καθώς και μια πηγή καφεΐνης. Και τα δύο αργότερα συμπεριλήφθηκαν στην Coca-Cola.
 

Καθώς ο αυξανόμενος φόβος για την κατάχρηση ναρκωτικών έκανε τα ποτά με βάση την κοκαΐνη λιγότερο δημοφιλή, οι διάδοχοί του Pemberton αφαίρεσαν προληπτικά την κοκαΐνη από το ποτό (τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος του) το 1903, 11 χρόνια πριν απαγορευτεί επίσημα το ναρκωτικό το 1914, αναγκάζοντας το Vin Mariani και άλλα Coca Wine να ξεμείνουν από δουλειά. Εν τω μεταξύ, η Coca-Cola γινόταν το αγαπημένο ποτό της Αμερικής και αργότερα όλου του κόσμου.

Παρά τις ιστορικές μαρτυρίες, η Coca-Cola Company αρνείται επίσημα την παρουσία κοκαΐνης σε κάποιο από τα προϊόντα της, είτε τώρα ή στο παρελθόν.

Πηγή: 3otiko

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ

H ενημερωση για την ιστορικη πραγματικοτητα της διαχρονικης σχεσης του καπιταλισμου με τον φασισμο και το ναζισμο,αποτελει το «χρεος» -την οφειλομενη ενεργεια. Το ντοκιμαντερ «ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε.», τεκμηριωνει τα γεγονοτα ---

●  O φασισμός, είπε κάποτε ο Franklin Roosevelt, έρχεται όταν τα ιδιωτικά συμφέροντα γίνονται πιο ισχυρά από μια δημοκρατική κυβέρνηση.

●    Ο ναζισμός δεν είναι ένα ανεξήγητο φαινόμενο, ο ναζισμός είναι σάρκα από τη σάρκα του κυρίαρχου οικονομικού συστήματος.

            Μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου, οι Αμερικάνοι προβληματίζονται πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το ναζισμό. Φτιάχτηκε μια λίστα από οικονομικούς εγκληματίες, κυρίως από γερμανούς βιομήχανους οι οποίοι θα έπρεπε να δικαστούν σαν εγκληματίες πολέμου δίπλα στη ναζιστική ιεραρχία. Στην αίθουσα 600 του Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης, ξεκίνησε η δίκη στις 20/11/1945, που έμεινε στην ιστορία για την καταδίκη του Γ΄ Ράιχ, ανάμεσά τους και ένας δημοσιογράφος-εκδότης που στήριξε την άνοδο του ναζισμού.

      Οι οικονομικοί εγκληματίες όμως, θα καθίσουν στο εδώλιο ένα χρόνο αργότερα, το 1946. Στις δίκες αυτές διατυπώθηκαν κατηγορίες κατά μελών της οικονομικής ελίτ της Γερμανίας, ανάμεσα τους γιατροί, δικαστικοί, στρατιωτικοί και ιδιαίτερα Βιομήχανοι, π.χ. η αγωγή κατά της I.G. Farben ή αυτή κατά του Krupp. Όλοι οι παραπάνω κατηγορούνται, ως κύριοι υπεύθυνοι για την πρόκληση στην ανθρωπότητα του πιο καταστροφικού πολέμου στη σύγχρονη ιστορία.

      Το βασικό πρόβλημα του δικαστηρίου, προκειμένου να καταδικάσει τους υπαίτιους για την άνοδο του φασισμού ήταν ότι έπρεπε να καταδικάσει τον ίδιο τον  καπιταλισμό. Προσπάθησαν να βρουν υπεύθυνους φυσικά πρόσωπα, ώστε να μην κατηγορήσουν ολόκληρο το οικονομικό σύστημα, κατηγόρησαν ηγέτες και στελέχη και σ΄ αυτούς επέβαλαν ποινές.

       Μετά τον πόλεμο οι Η.Π.Α. τοποθετούν ανώτατο επίτροπο στη Γερμανία τον τραπεζίτη John  McCloy, παλιό γνώριμο του Χίτλερ και δικηγόρο της εταιρείας «I.G. Farben», της εταιρείας που κατασκεύαζε τα χημικά των «θαλάμων αερίων», πριν διασπασθεί στις «Bayer» - «Agfa» - «Basf». ΟJohn  McCloy μεθοδικά αρχίζει να απελευθερώνει τους βιομήχανους που υποστήριξαν τον Χίτλερ. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον επικεφαλής της πολεμικής βιομηχανίας Alfried Krupp, ήταν σχετικά ήπια, εξάλλου όλοι οι κατηγορούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι μετά το 1951 !

      Ο φασισμός γεννιέται στις 23/3/1919 στο κτίριο του Συνδέσμου Ιταλών Βιομηχάνων στο Μιλάνο. Ο Μουσολίνι υπόσχεται να κηρύξει τον πόλεμο στο σοσιαλισμό στους εργαζόμενους και στους μικρούς αγρότες, και μένει πιστός στην υπόσχεσή του. Τα τάγματα εφόδου που ελέγχει- οι μελανοχίτωνες- χρηματοδοτούνται απευθείας από βιομήχανους και μεγαλογαιοκτήμονες, χτυπούν τις απεργίες και τις καταλήψεις στα εργοστάσια, έκτοτε οι ιδιοκτήτες των εργοστασίων - όπως ο Τζιοβάνι Ανιέλι της FIAT - δεν θα ξεχάσουν ποτέ το «χρέος» τους!

      Την ίδια πρακτική θα ακολουθήσουν, λίγα χρόνια αργότερα, και τα τάγματα εφόδου του Χίτλερ, αυτή τη φορά για λογαριασμό των Γερμανών βιομηχάνων. Εφόσον διασφαλίζονται τα κέρδη, δεν τους ενδιαφέρει ποιος κυβερνά! Αυτό που προσέφερε ο Χίτλερ στους βιομηχάνους, ήταν η απόλυτη καταστροφή των εργατικών οργανώσεων. Τα «τάγματα εφόδου» του Μουσολίνι και του Χίτλερ διαλύουν τις οργανώσεις των εργατών, με την αστυνομία άλλοτε θεατή, άλλοτε συμμέτοχη, πάντοτε με την ανοχή του δικαστικού σώματος. Προκειμένου να νομιμοποίηση την παρουσία του Μουσολίνι και Χίτλερ το πολιτικό κατεστημένο, του τοποθετεί αρχικά σε μεγάλους κυβερνητικούς σχηματισμούς.

●    Η αριστερά της εποχής παρουσιάζεται σαν τρομοκρατική οργάνωση, που θα φέρει την καταστροφή, (βολικό σενάριο που χρησιμοποιεί στο έπακρο ο Χίτλερ για να αναρριχηθεί στην εξουσία).

●  Φασισμός και ναζισμός προσφέρουν τον παράδεισο που ονειρεύονται οι βιομηχανίες και οι τράπεζες σε συνθήκες δικτατορίας.

 ●    Η δημοκρατία όμως, δεν πεθαίνει στα χέρια του Μουσολίνι και του Χίτλερ, πολύ πριν έρθουν αυτοί στην εξουσία, ήταν ήδη «κλινικά νεκρή».

     Τρία χρόνια πριν ο Χίτλερ αναρριχηθεί στη εξουσία, η Γερμανία βρίσκεται σε διαρκή κατάσταση «έκτακτης ανάγκης», σχετικός νόμος έδινε τη δυνατότητα  στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου να επιβάλει τη θέλησή του, ήταν κατά κάποιο τρόπο «προεδρευόμενη δικτατορία», ενώ το κοινοβούλιο δε συνεδρίαζε σχεδόν ποτέ. Το ψαλίδισμα μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, οι απεργίες κρίνονται συχνά παράνομες, ενώ επιβάλλονται περιορισμοί στις συγκεντρώσεις των πολιτών. Το οικονομικό κατεστημένο όμως δεν ικανοποιείται, ούτε με αυτά τα μέτρα.

●  Ένας από τους μύθους που ακολουθούν τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι είναι ότι κατέλαβαν την εξουσία με τη βία, ενώ στην πραγματικότητα παραβίασαν «ανοικτές θύρες».

       Ο Μουσολίνι παραλαμβάνει τα κλειδιά της εξουσίας από το Βασιλιά Vittorio Emanouele, όπως είχε συμφωνηθεί με τους βιομήχανους της Β. Ιταλίας.

       Το 1923 στο Μόναχο το «πραξικόπημα της μπυραρίας» δεν είχε καταλάβει ακόμα, ότι κανένας φασίστας δεν θα καταλάβει την εξουσία, χωρίς το «πράσινο φως» των μεγάλων επιχειρηματιών της εποχής του. Ο Χίτλερ «μαθαίνει» από το πάθημά του, υπόσχεται χαμηλά μεροκάματα, περιορισμό των δικαιωμάτων των εργαζόμενων, «απόλυτη πειθαρχία».     

        Στη Λέσχη των Γερμανών Βιομηχάνων του Ντίσελντορφ υπόσχεται ένα «παράδεισο» και μία «κόλαση».

        Αδόλφος Χίτλερ 23/3/1933:  « Η κυβέρνηση  δε θα προστατεύσει τα συμφέροντα του λαού, με μια γραφειοκρατία οργανωμένη απ΄ το κράτος, αλλά με την υποστήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας». Αυτό σημαίνει, ότι οι βιομήχανοι, ήξεραν καλά σε ποιόν έδιναν την εξουσία και την κυβέρνηση! Το κράτος στην υπηρεσία του ιδιωτικού κεφαλαίου! Το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του, και το παραδοσιακό πολιτικό κατεστημένο δεν μπορεί να το προστατεύσει.

        Στις 10/11/1933 στο εργοστάσιο της SIEMENS:   « Ίσως κάποιοι δεν μπορείτε να με συγχωρήσετε για την εξάλειψη του Μαρξιστικού κόμματος, μα φίλοι μου, εξαφάνισα και όλα τα άλλα κόμματα» !

       Στις 20/2/1933 συναντά τους εκπροσώπους της βαριάς και γεωργικής βιομηχανίας, στους οποίους υπόσχεται τη διάλυση του εργατικού κινήματος, και ζητά από τον Saht, εκπρόσωπο των τραπεζιτών, να περάσει από τα ταμεία του κόμματος,  όπως και ο πρόεδρος της ένωσης βιομηχάνων Krupp, ζητούν επίσης από τον πρόεδρο της Γερμανίας, τον ορισμό κυβέρνησης υπό το Χίτλερ. Ο Göring άρχισε να σηκώνει ρευστό «με τις τσάντες» από το καζίνο της επιχείρησης τουHeinrich Thyssen, έκτοτε η χρηματοδότηση του κόμματος από τους βιομηχάνους είναι συνεχής. Αυτό το επονομαζόμενο σύστημα βιομηχανικής αυτοδιαχείρισης ήταν η απόλυτη δικτατορία της μονοπωλιακής αστικής τάξης στο πλαίσιο του φασισμού. Το 1936 οι ομάδες κρούσεις πυροβολούν διαδηλωτές από τα μπαλκόνια των κτιρίων, οι φυλακίσεις και οι διωγμοί κομμουνιστών και δημοκρατικών προκαλούν διεθνή κατακραυγή, την επιστολή καταγγελίας προς τον Βενιζέλο προσυπογράφει και o νεαρός τότε επιστήμονας  Albert Einstein

      Στις ήδη κατεχόμενες χώρες, από τους Γερμανούς, οι επιχειρηματίες καλούνται να αποφασίσουν αν θα συνεργαστούν, η απάντηση είναι σχεδόν η ίδια…ΝΑΙ.           Η Ελλάδα δεν θα αποτελέσει εξαίρεση, οι βιομήχανοι συνεργάστηκαν και ενδιαφέρθηκαν η παραγωγή τους να πηγαίνει στα γερμανικά στρατεύματα. «Στο Παρίσι η «RENAYLT», όχι μόνο συνεργάζεται, αλλά «πίνει νερό» στο όνομα του ναζισμού. Ο Βασιλειάδης επισκευάζει τα γερμανικά πλοία στον Πειραιά, ο Λάτσης αναλαμβάνει μεγάλες εργολαβίες, ο Αβέρωφ (αδερφός του Ευάγγελου) κατασκευάζει 25 αεροδρόμια, τα οποία εξυπηρετούσαν αυτούς που τα παράγγειλαν, και προφανώς όχι τον Ελληνικό λαό, που αιμορραγούσε κάτω απ΄την μπότα των Γερμανών - Ιταλών  κατακτητών. Ο παππούς του Παπακωνσταντίνου του «μνημονίου», έπεισε τη κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου να κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στη Πτολεμαΐδα, μέσω της SIEMENS. Τα στρατεύματα συγκέντρωσης στην Ελλάδα είναι πηγή δωρεάν εργατικού δυναμικού για τους Έλληνες εργολάβους και βιομηχάνους.

     Οι μεγάλοι εκδότες είναι πάντα πρόθυμοι να συνεργαστούν, και συνεργάζονται με τη γερμανική εταιρεία «modus», η οποία ανήκει  κατά 50% στο υπουργείο προπαγάνδας υπό τονGoebbels και το άλλο μισό στο υπουργείο εξωτερικών, συγκρότησαν μαζί με το «συγκρότημα Λαμπράκη» εταιρεία, η οποία ανέλαβε τις εκδόσεις του συγκροτήματος, αλλά και του«Ελευθερουδάκη». Όταν ήρθαν οι γερμανοί κατακτητές στην Ελλάδα, εμφανίστηκαν ως ...απελευθερωτές!

     Οι «συνεργάτες» γνώριζαν, ότι με την απελευθέρωση θα είχαν απέναντί τους αντιστασιακούς του ΕΑΜ και του ΕΛΛΑΣ, οι οποίοι μάχονται και για κοινωνική αλλαγή, χρειάζονται λοιπόν μια φασιστική οργάνωση για να προστατεύσει τα συμφέροντά τους - τα Τάγματα Ασφαλείας - που χρησιμοποιούνται και από τους Γερμανούς για την αποχώρησή τους, ο Βουλπιώτηςχρηματοδοτεί τα «Τ.Α.» με τη δική του περιουσία, ζητά όμως και την βοήθεια των ευπόρων, τωνεπιχειρηματιών, και μαυραγοριτών, οι οποίοι έχουν κίνητρο - τη διάσωση της περιουσίας τους!

     Το 1973 η Ντέλλα Ρούνικ παντρεύεται τον Μιχάλη Ρουφογάλη διοικητή της Κ.Υ.Π. της χούντας, ύστερα από χρόνια θυμάται στα απομνημονεύματά της, ποιοί κάθονταν στην πρώτη γραμμή των καλεσμένων, ο Π. Βαρδινογιάννης, ο Κ. Δρακόπουλος, το ζεύγος Μποδοσάκη, ο Ν. Ταβουλάρης, ο Α. Κανελλόπουλος, ο Τομ Πάπας, ο Γ. Λάτσης και πολλοί άλλοι. Αξίζει να αναφερθεί ένα αυτούσιο απόσπασμα από την αυτοβιογραφία αυτής της  ξεχωριστής γυναίκας: « Ένα βράδυ ο Χρήστος Μίχαλος, τότε υπουργός, μισοαστειευόμενος, του λέει ότι τώρα που παντρεύτηκε θα πρέπει να κάνουν καμιά δουλειά να εξασφαλίσουν το μέλλον τους, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Ο Μιχάλης, ατάραχος, του λέει να μην ανησυχεί. ’’ Όσο είμαστε στα πράγματα δεν μας χρειάζονται λεφτά και, αν πέσουμε, τα λεφτά δεν θα μας σώσουν’’. Ξεσπάει σε γέλια. Εγώ παγώνω, μαζί μου κι ο Μίχαλος».

      Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, ζει σε μια έπαυλη που του χάρισε ο Ωνάσης, ενώ η σύζυγος του κάνει τα ψώνια της στην Ευρώπη, με τις λιμουζίνες εφοπλιστών. Ο πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών κ. Ανδρεάδης, ανέγνωσε ψήφισμα της γενικής συνέλευσης, δια του οποίου ο κ. Πρωθυπουργός αναγνωρίζεται ισόβιος πρόεδρος, για την συμβολή του στην Εμπορική Ναυτιλία. Με τη σειρά του ο κ. Παπαδόπουλος βραβεύει με τη σημαία εφοπλιστές, όπως ο Ωνάσης, ο Γουλανδρής, ο Νιάρχος, ο Χανδρής, προσφέροντας σε όλους φοροασυλία και δημιουργώντας παράλληλα αιμορραγία στον κρατικό προϋπολογισμό, ένα καθεστώς το οποίο καμία κυβέρνηση δεν τολμά να θίξει μέχρι και σήμερα.

      Για όλους τους εργαζόμενους οι μισθοί παγώνουν, ενώ οι απεργίες απαγορεύονται, οι επιχειρηματίες απολαμβάνουν σκανδαλώδη προνόμια από το δημόσιο, είναι η εποχή που προελαύνουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, του εφοπλισμού και του πετρελαίου.

●  Μετά το τέλος της κατοχής, προκύπτουν οικογένειες που έχουν δημιουργήσει  μεγάλο πλούτο, από το μαυραγοριτισμό κυρίως κατά τη διάρκεια της κατοχής.

 ●  Οι συνεργάτες των ναζί κρύβονται μέσα στα κόμματα του λεγόμενου κέντρου. Ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο, όποτε τους χρειάζεται το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο.

●   Η Ελλάδα είναι η χώρα, που οι συνεργάτες των Ναζί…δεν έχασαν τον πόλεμο!

    «Oι στενότατοι δεσμοί που ανέπτυξαν μεταξύ τους κεφάλαιο και φασισμός - η αλληλεξάρτηση και αλληλοϋποστήριξη - καταγράφηκαν και στοιχειοθετήθηκαν λεπτομερώς στις Δίκες της Νυρεμβέργης. Η διαβόητη «δίκη των βιομηχάνων» -άγνωστη σήμερα- θεωρήθηκε τότε ίσης σημασίας με τις δίκες των στελεχών των Ναζί, των SS, της Βέρμαχτ, κλπ. Έκτοτε καταδικάστηκαν στη λήθη: οι εγκληματικές ευθύνες των μονοπωλίων για την άνοδο του ναζισμού παραγράφηκαν, τα αίτια του φασισμού και του πολέμου «επαναπροσδιορίστηκαν», τα βιβλία ιστορίας ξαναγράφτηκαν και σύντομα οι κατηγορούμενοι έγιναν κατήγοροι…  

     Τα χρόνια που ακολούθησαν, τα μονοπώλια επένδυσαν μεγάλα ποσά ώστε να καλύψουν το παρελθόν τους, επιχειρώντας να ξαναγράψουν την Ιστορία και επαναπροσδιορίσουν τη λαϊκή μνήμη. Είναι όμως μια ιστορία που έχει γραφτεί με αίμα. Και όπως είναι γνωστό το αίμα δε ξεπλένεται εύκολα…»   (Erodotos Weblog)

Άλλωστε, κατά  τον  Αριστοτέλη … « η μνήμη είναι ο γραφιάς της ψυχής » !

    

 Χρήστος Ιβάνοβιτς

                                                                       

H ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

ALEX JONES

«Έχω άρθρα εδωπέρα, που λένε πως η Γερμανία, (για πολλούς κουμαντάρει την ΕΕ), «δεν θα βοηθήσουμε την Ελλάδα με άλλα δάνεια».

Στο σημείο αυτό μπαίνει η Goldman Zachs, ως κύριος διαχειριστής των ιδιωτικών τραπεζών, προ 10ετίας, και υποδεικνύει στην Ελλάδα πώς να κρατάει διπλά βιβλία. Το λέει και το Ρώυτερς.

Της λένε πώς να επενδύει σε παράγωγα…

Εσωτερικά έγγραφα που βγήκαν στη δημοσιότητα πέρισυ, αποδεικνύουν ότι το έκαναν προμελετημένα εδώ (στις ΗΠΑ) στην Ισλανδία, την Eλλάδα, την Ισπανία και σε μια σειρά άλλα κράτη.

Το ίδιο κάνουν το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα ως διαχειριστικές εταιρίες για ιδιωτικές χρηματιστηριακές εταιρίες και τράπεζες στον τρίτο κόσμο, εδώ και 150 χρόνια.

Μπαίνουν μέσα, δίνουν χρήματα στις κυβερνήσεις με 30-40% επιτόκιο και κάνουν κρυφή συμφωνία μαζί τους να μην τα ξεπληρώσουν αλλά να τους δώσουν τους υδάτινους πόρους την οδοποιία τους, την υποδομή τους.

Και μετά δεν έχει σημασία ποιος αναλαμβάνει την διακυβέρνηση μετά απ αυτά, ούτε κι αν είναι δικτάτορας, αφού θα κάνουν κουμάντο τώρα οι τράπεζες.

Και το κάνουν με ανυπόστατο χρήμα που στηρίζεται όμως στο χρήμα των φορολογούμενων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Τώρα, το νέο αυτό τραπεζικό σύστημα που στήνουν, αυτή η Παγκόσμια Τράπεζα, με βάση ένα νέο «τραπεζικό Σύνταγμα», θα σπάσουν τα ομόλογα, ακόμα και εκείνα με τις δυτικές κυβερνήσεις που τώρα θα καταρρέουν λες κι είναι τριτοκοσμικές χώρες και θα εκδώσουν το δικό τους παγκόσμιο τραπεζογραμμάτιο.

Μπορεί να υπάρχει ακόμα το ευρώ, το δολάριο, το γιεν, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό το καρτέλ των ιδιωτικών τραπεζών, θα καθορίζει την αξία αυτών των νομισμάτων. Και θα κάνουν παιχνίδια με το ένα εναντίον του άλλου.

Τα δικά τους εσωτερικά έγγραφα δείχνουν , όπως διέρρευσαν από το ΔΝΤ και την παγκόσμια Τράπεζα, όταν έφυγε ο νομπελίστας Στικλς, ο αρχι-οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα, το 2002…

Αποκαλύφθηκαν έγγραφα επικοινωνίας μεταξύ των δύο τραπεζών που αποδείκνυαν πως όλα ήταν προμελετημένα και την είχαν στήσει σε τριτοκοσμικές χώρες. Αυτό που σχεδιάζουν να κάνουν τώρα και στη Δύση.

Στην Ισλανδία, ισχυρίζονται πως χρωστάει το υπερδεκαπλάσιο και πλέον του ΑΕΠ και τον πλούτο της χώρας. Όταν η Ισλανδία είπε ΟΧΙ, οι τραπεζίτες είπαν … ένα λεπτό, μην μας πετάτε τελείως έξω επειδή σας απειλήσαμε να σας επιβάλλουμε αντιτρομοκρατικούς νόμους και κυρώσεις… Οι τράπεζές μας διαθέτουν κεφάλαια στη χώρα σας που θα το ξεπληρώσουν αυτό.

Όταν βάσει του σχεδίου ήρθε η ώρα της Ελλάδας έβαλαν ανοικτά σαν υπουργό τραπεζών έναν αξιωματούχο της Goldman Sachs.

Είναι ο εγκέφαλος -κλειδί που μανατζάρει αυτές τις δουλειές.

Βγάζουν όλες οι τράπεζες χρήμα, αλλά αυτή είναι ο εσωτερικός εγκληματικός κύκλος, που διευθύνει τα πάντα.

Και η Ευρώπη λέει (στην Ελλάδα) δεν θα σας δώσουμε χρήματα για να σας ξελασπώσουμε. Πρέπει να ξεπουλήσει η κυβέρνησή σας νησιά στις Τράπεζες.

Έτσι η Ελλάδα ξεγυμνώνεται τελείως, ο λαός της εξεγείρεται. Τα ίδια που συμβαίνουν και στην Ινδονησία.

Επειδή γνωρίζει καλά τι σημαίνει η κυβέρνηση ξελασπώνει τις τράπεζες με το δικό του χρήμα.

Γνωρίζουν ότι πρόκειται για ληστεία. Επειδή το έχουν ξαναζήσει αυτό.

Εδώ έχουμε ένα άρθρο από την Γερμανία, στο οποίο Γερμανός βουλευτής προτείνει στην Ελλάδα που έχει ξεμείνει από χρήμα, ότι θα πρέπει να πουλήσει νησιά.

Ένα άλλο πρωτοσέλιδο καλεί την γερμανική κυβέρνηση «Καμμία βοήθεια στην Ελλάδα».

Θα βουλιάξουν κι οι τράπεζες θα τα πάρουν όλα σε εξευτελιστικές τιμές μέσα από το ανυπόστατο χρήμα που τους είχαν δανείσει και τα παράγωγα με τα οποία τους την είχε στήσει η Goldman Sachs.

Και ο κόσμος ξεσηκώνεται και κάνει ταραχές.

Αυτό θα είναι και το μέλλον στις ΗΠΑ.

Βγαίνουν τώρα οι πολιτικοί στις ειδήσεις και μας λένε ότι έρχεται μεγάλη ύφεση και θα καταρρεύσουν όλα σε 16 μήνες, αν δεν δώσουμε ολοκληρωτικές εξουσίες στις ιδιωτικές τράπεζες, να περάσουν τοξικούς και άλλους φόρους.

Στο Phily.com ήδη μιλάνε για φόρους σε ελαφρά ποτά και αναψυκτικά κλπ. φόρους στα τρόφιμα… φορολόγηση των πάντων.

Στο μεταξύ, έχουμε τον απατεώνα Αλ Γκορ, να αραδιάζει απίστευτα ψέματα για τη στάθμη της θάλασσας, τους πιγκουίνους, για τις πολικές αρκούδες που πεθαίνουν, για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ενώ πιάστηκε η απάτη του στα πράσα, του έδωσαν Νόμπελ, (όπως ακριβώς έδωσαν Νόμπελ ειρήνης στον Ομπάμα, ο οποίος επεκτείνει τους πολέμους).

Και νομίζεις πως έχεις να κάνεις με αρρωστημένο αστείο, όταν και το Πανεπιστήμιο του Τενεσή του δίνει τιμητικό πτυχίο.

«Ευχαριστούμε για τα ψέματα που μας λες κι έβγαλες ένα δισεκατομμύριο δολάρια απ’ την απάτη ως τώρα».

Ευχαριστούμε που θέλεις να καταστρέψεις την βιομηχανία των ΗΠΑ.

Το πράγμα γίνεται πια εξωφρενικό.

Πρέπει να τους απεχθανόμαστε όλους αυτούς τους ανθρώπους να τους ξεσκεπάσουμε να κάνουμε τον κόσμο να καταλάβει πόσο σοβαρή είναι αυτή η τυραννική  ανάληψη εξουσιών.

Και πάνω που κορυφώνεται η ύφεση που μηχανεύτηκαν οι τραπεζίτες, δεν μπορεί να πείσει το Κογκρέσο να περάσει το νομοσχέδιο για την έκλυση διοξειδίου, και πάνε στην τοπική αυτοδιοίκηση, τους δήμους και τις Πολιτείες.

Βάζουν τον Ομπάμα να το επιβάλει με κανονισμούς.

Αυτό είναι εξωφρενικό κυρίες και κύριοι, επειδή σας θεωρούν ηλιθίους.

Σας λένε πως σας παρακολουθούν από τα λαπ-τοπ σας, χωρίς προειδοποίηση και εντάλματα μέσα στα σπίτια σας, τα παιδιά σας στο σχολείο, σας κατασκοπεύουν… Μπορούν να διαβάζουν τις πινακίδες των αυτοκινήτων σας όπου πάτε, χτίζουν κι άλλες φυλακές, προσλαμβάνουν κι άλλους αστυνομικούς, αυξήσανε τους δημόσιους υπαλλήλους κατά 50% μέχρι τον περασμένο μήνα.

Είχαν τριπλασιαστεί επί Μπους, τετραπλασιάστηκαν με τον πρώτο χρόνο του Ομπάμα. Δαπανήθηκαν περισσότερα χρήματα απ΄ όλες τις κυβερνήσεις όλα αυτά τα 235 χρόνια. Αυτός είναι επίσημος αριθμός.

Πάνε για πτώχευση.

Όταν έχουν διαπράξει τόσα εγκλήματα, με συνταγματικές ανομίες, γιατί να μην μας περνάνε γυμνούς από τους σαρωτές σώματος;

Γιατί να μην στήνουν τρομοκρατικές επιθέσεις;

Γιατί να μην πνίγουν τους πάντες για να τους αναγκάσουν να υποταχθούν;

Τι ακολουθεί;

Εκπαιδεύουν κρυφά αστυνομικούς για την εφαρμογή στρατιωτικού νόμου.

Το γράφουν οι εφημερίδες του συρμού.

Ο στρατός κάνει μπλόκα ελέγχου σε όλη τη χώρα, από το Τέξας ως την Καλιφόρνια.

Από το Μίσιγκαν ως τη Φλόριντα. Εκπαιδεύουν ανοικτά στο NLE09 με τη FEMA. Στρατός από 14 χώρες θα επιβάλλεται σε Αμερικανούς πολίτες.

Όλα αυτά τα εξωφρενικά γεγονότα δεν αποτελούν πια θεωρία συνωμοσίας, επειδή οι εκ των έσω μας προειδοποιούσαν επί δεκαετίες, και τώρα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας.

Και σεις πρέπει να πάρετε μιαν απόφαση.

Θα χαθείτε αθόρυβα μέσα στη νύχτα;

Θα τα δεχτείτε όλα αυτά;

Δεν σέβεστε αρκετά τον εαυτό σας ώστε να καταλάβετε ότι  εσείς είσαστε οι αρχηγοί που χρειαζόμαστε εκεί έξω.

Γνωρίζετε πως είσαστε καλοί.

Γνωρίζετε πως έχετε αγνή καρδιά, γνωρίζετε ότι είσαστε έντιμοι, γνωρίζετε πως είσαστε εναντίον της νέας τάξης πραγμάτων.

Εκείνο που χρειάζεται είναι να ανεβάστε ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, να φτιάξετε δικές σας ταινίες, να νοικιάζετε χρόνο σε ραδιόφωνα, να έχετε πρόσβαση σε τηλεοράσεις, να γράφετε επιστολές, να πηγαίνετε στο δημοτικό συμβούλιο.

Ο καθένας να κάνει κάτι λίγο..

Δεν χρειάζονται μεγαλεπήβολα σχέδια,

αλλά πολλές μικρές ενέργειες με τις οποίες

θα ηττηθούν και θα προκαλέσουμε

την πτώση τους».